N e s l i N o N i A l i A l f a

o y u n

2011-11-13T09:48:00.001-08:00

yağmur dansçıları - murathan muradoğlu gözü

2011-11-13T08:11:00.000-08:00

Tuna'nın Cumhuriyeti

2011-10-29T09:15:00.000-07:00

Tuna'nın ilk karı yağıyor.

2011-10-18T01:18:00.000-07:00

biz.

2011-10-13T12:12:00.001-07:00

anne.

2011-10-13T12:01:00.001-07:00

gözlerin benim gözlerim senin

2011-10-13T11:56:00.001-07:00

Tuna Nesli Tuna Nesli Tuna Nesli

2011-10-09T08:07:00.000-07:00

mucizenin görünmeyen yüzü

2011-08-24T07:22:00.000-07:00

tuna'ya

2011-08-20T03:25:00.000-07:00

ilk aşk notu

2011-08-20T03:23:00.000-07:00

BakIŞIM

2011-08-15T07:34:00.000-07:00

Tuna Işım Tuna Işım Tuna Işım

Söz bitti.

2011-07-13T11:25:00.000-07:00

çamaşırların rengi ve kokusu değişti.

2011-05-21T05:39:00.000-07:00

yeni bir dönem bu.
pembe bir dönem.

bebeğe ilk mektup

2011-05-08T06:48:00.000-07:00

Ben sana hiç yazmadım.

Hiç seni yazmadım.

Korktum da ondan..

Vazgeçersin diye… Aman bu kadın da pek duygusalmış dersin diye.

Sana nazar değer diye.

Sana yazmayı severim, sonra hep isterim diye.

Bir okuyan olur diye.

Anlamayan olur diye.

Sana hayatımın en duygulu anneler gününde ilk sözcüklerimi yolluyorum, seslerden değil harflerden oluşan, küçük peri kızı.

Sadece bir annenin anlayabileceği, tahmin edebileceği, düşünebileceği, hissedebileceği kadar heyecanla bekliyorum ben seni.

Ellerim titriyor beklerken…

Ne diyeceğimi bilemiyorum hiç.

Ben seni bekliyorum bir tek.

Başka ne yapacağını bilmeyerek.

Şiirlerle ama en çok şarkılarla..

2011-02-24T03:43:00.000-08:00

Güneşler batar, insanlar ölür, yeniden doğar, bugenviller basar Akdeniz’i rengarenk, Çatalca’da erguvan şenliği düşlenir, Arhavi’de yeşilin bir tonunu daha keşfederler, New Orleans’ta Priscilla kayıp notayı bulur, Roma’da Elif aradığı aşkı…

Bir balina ters döner o şiirde olduğu gibi, İsveç’te belki sesini duyar Pervin, bana, bu Kıyıköy yakını orman semtine nemi bile ulaşmaz okyanusun…

Ama sesler oldukları yerde kalır. İnsanlar ölür yeniden doğar.

Amcamın uduyla kalbime kazıdığı bir şarkıdır önce, halam istemiştir ondan. Söyler, kırmaz. Benim kalbimde bir yol kırılır.

“Yıldızlı semalardaki haşmet ne güzel şey

Mehtaba dalıp yar ile sohbet ne güzel şey

Dünyamızın üstünde bütün ruhlar uyurken

Dünyada senin aşıgın olmak ne saadet..”

Bir radyo programı olur, Yıldız Ayhan anons edilir. Dedem içlenir, sesimizi bile çıkarmamız gerektiğini biliriz.

Onun bıraktığı radyoda biz Beatles’ı ararız belki, büyüme sütü gibi içeriz “yesterday” melodilerini…

Bugünü anlamamış akıllarımızda dün, uzayda sallanan bir sestir sadece. Ama, geçer.

Sonra büyür bedenler, yürekler, bir Nazım bestesi ile tatmaya çalışırız özgürlüğün tuzunu, geçer sonra.

Daha genişler sınırlar, duvar çekenlere karşı koyar yüreğimiz, şarkılara tutunuruz Pink Floyd’un paçalarından.

Geçer.

“Olmalı mı olmamalı mı?” dır bazen, şehirdeki koca parkın gölüne giden yolda aşk.

“Gözlerim bir yerden aşina size”dir ilerlerken aynı yolda. “İstersen hiç başlamasın, bu hikaye eksik kalsın” da karar kılınır. “Sevdim seni bir kere…” der, dünyada yaşanan hepi topu 35 öyküden biri başlar ve günün birinde “Yollarımız ayrı derdin…”i daha çok dinlemeye başlar kulağın.

Geçer.

“Ya dışındasındır çemberin ya da içinde yer alacaksın.”

Böyledir hep. İster içlenirsin eski şarkılara takılıp ya da kendi şarkını bestelersin. “Ben artık şarkı dinlemek değil, şarkı söylemek istiyorum.” diyerek…

Ama seni bugüne getiren şarkılar, tıpkı senden öncekileri olduğu gibi, senden sonrakileri de taşıyordur ay düşlerine doğru…

Oldukları yerde, sen hiç geçmemişsin yanlarından gibi…

…

Sonra bir gün.

Bahçende bir pazar uykusundan uyanırsın, tanıdık, keskin, içten ve belki biraz yorgun bir sesin, seni oluşturan toprağın tüm katmanlarını yırtarak ortaya çıkması yüzünden. Alaşağı eder seni anılar, neden ağladığını bilemezsin. Yıldız Ayhan’dır, yan bahçededir, aşka gelmiştir ve inletmektedir gökyüzünü. Gökyüzüne bakakalırsın. O radyo programındasındır sen şimdi, aradan neredeyse 40 yıl geçmiştir.

Sonra bir gün.

Yine o bahçelerden birinde Ahmet Özhan’a dersin, halanın dediği gibi, “Ahmet ağbi, biliyor musun sen yıldızlı semaları?”

Bilmez mi?

Kırmaz, söyler.

Bunun adı mucizedir.

Ve…

Bak, tam oradadır işte 10 yaşın. O fotoğrafın içinde…

Daha ağrımamış, içine başka sesler dolmamış çocuk başın.

Alfa Aşkı

2011-02-03T13:51:00.001-08:00

www.bayankus.com

2011-01-21T01:48:00.000-08:00

büyüyor çiçeğim

2011-01-13T05:30:00.001-08:00

büyüyor. nefes alıyor. hatta belki duyuyor, düşünüyor.
mucize.

birannelergunundebiz

2011-01-10T00:30:00.000-08:00

akış

2011-01-04T05:31:00.000-08:00

uyanamıyorum sabahları, korkuyorum günden.
bak gördün mü zeynep aşıklar ölmüş:(
kar yağıyor.
köpekler yemek bekliyor.
mesajlar gidiyor, geliyor.
benimle birlikte bir kalp büyüyor.
akışa devam yani.
ha bir eksik ha bir fazla.

(fotoğrafı http://blessedwildapplegirl.tumblr.com'dan aldım)

şefkat

2011-01-03T05:10:00.000-08:00

"bana adresini ver. yağmurlar dinince size mandalin portakal yollayacağım...
sana çok gerekli şu sıralar..:)"

arabamız 2010 dan ayrılıyor artık

2010-12-30T05:03:00.000-08:00

90 film izlemişim.
43 kitap okumuşum.

Hayaller kurmuşum, gerçekleştirmişim, duvara vurmuşum.

Çok gülmüşüm, en az o kadar ağlamışım.
Babaannemi her zamankinden çok özlemişim.

Baykuşların peşinden gitmişim, yanımda hem Didemin varmış.
Onun hüznünü de onun sevincini de kalbime sığdırmışım.
Eskiler almışım durmadan.
Kendi eskilerimi aramışım.
Bu bahçede ve bu evde olmayı giderek daha çok sevmişim.
Aylo hayatıma eski yıllardan daha güçlü girmiş.
Mavi partiyi verememişim.
Ayşenim olmuş! Hiç görmediğim bir kadını özler olmuşum.

Yazarak yaşayacağıma karar vermişim.

İstanbul benden geçmiş, ben İstanbul'dan geçmişim.
Canım manzaramı bile sadece bir gün özlemişim.

Sonra, tam bu yıldan taşınalım artık derken, çingene arabamızın kapısı çalmış ve bir yolcu daha almışız. Karnıma mı kalbime mi yerleşti, nasıl başarıyor ikisinde birden büyümeyi belli değil.

2010, O'nunla tamamlanıyor ve dilerim 2011 de onunla anlamlanır.

bir kez daha Pancarın Dansı

2010-12-25T03:33:00.000-08:00

Bursa da karşılaştık ilk kez, yıllardan 1992 miydi, 93 müydü bilemiyorum belki daha erken... Okumuş, böyle bir kitap olabilir mi diye kalakalmıştım.
O kitabı paylaşma hissime engel olamadim ve armağan ettim.
Sonra bir kez daha buluştuk.
Kitabı sözcüklerle anlatmayı az bulup yine vermiştim birine.
Sonra yokoldu Pancarın Dansı.
Yıllar sonra Parfümün Dansı olarak ortaya çıktı.
Orda da ayrı hikayeler var ama şimdi anlatmayacağım.
Parfümün Dansı da 3 kez alındı.
Bir tanesi duruyor ancak, yırtık pırtık sayfalar kopuk.

Bu sabah gittigidiyor.com da ise olağanüstü kapağıyla ilk aşkımla bir kez daha karşılaştım. Dayanamadım. Yolda şimdi bana geliyor.

Bir kitap, herşeyi değiştirir. Bir kitap, tek bir kitap...

mutlu olmak için çok sebebim var

2010-12-19T03:06:00.000-08:00

mutlu olmak için çok sebebim var. mutlu olmak için çok sebebim var. mutlu olmak için çok sebebim var. mutlu olmak için çok sebebim var. mutlu olmak için çok sebebim var. mutlu olmak için çok sebebim var. mutlu olmak için çok sebebim var. mutlu olmak için çok sebebim var. mutlu olmak için çok sebebim var. mutlu olmak için çok sebebim var. mutlu olmak için çok sebebim var. mutlu olmak için çok sebebim var. mutlu olmak için çok sebebim var. mutlu olmak için çok sebebim var.

(baykuşun çizeri http://one-vox.deviantart.com )

:))

2010-12-18T05:22:00.001-08:00

böyle hissediyorum

2010-12-18T03:09:00.000-08:00

fener hayali

2010-11-26T02:57:00.000-08:00

http://www.flickr.com/photos/johnnyfoto

eksikolansesiduydukhayatımızda

2010-11-25T08:28:00.000-08:00

bizimkinin dışında bir kalp daha.
ikimizin kalbinden oluşmuş.

Seninki kaç santim? - Greenpeace

2010-11-24T10:55:00.000-08:00

Seninki kaç santim? - Greenpeace

kitaplıkta hayat var

2010-11-21T10:34:00.000-08:00

çiçek dürbünü

2010-11-21T09:04:00.001-08:00

http://inoyan.narod.ru/kaleidoskop.swf

sevgi sözcükleri

2010-11-10T06:29:00.000-08:00

Yetmeyince normal laflar.
Onlar girer devreye.

Tasimi.
Cünnnsss.
Üzümlü.
Nonimini.
Alfasimuuu.
Tutuluuu.
Roroluuu.
...
n'lercesi daha.

peri birşeyleri

2010-11-08T05:12:00.000-08:00

hayat

2010-11-08T05:11:00.000-08:00

böyle bir şey

2010-11-08T05:10:00.001-08:00

şiirler

2010-10-25T06:37:00.000-07:00

şiirlerimi topladım.
bir kitap var aklımda.
korkuyorum.
şiir demesek onlara?
satırlar desek.
duygusatırları desek.
ben bu kadar korkmasam.

kitaplar.

2010-10-24T04:45:00.000-07:00

kitap okumanın, kitaba dokunmanın, onu saklamanın ve dönüp dönüp tekrar buluşmanın sihrini yaşayamayanlar ne yapıyorlar hayatları boyunca?
başka bir dünyaya, bir eve, bir odaya, bir bedene veya akla en kolay nasıl yolculuk yaparsınız?
üstelik, tertemiz nevresimlerinizin içinde, sıcacık evinizde ve sevdiğiniz hiçbir şeyden ayrılmadan.

(illustrasyon, www.foxfires.com)

:(

2010-10-22T13:24:00.000-07:00

insan
bu kadar kötü olmayı nasıl başarıyor?

azıcık

2010-10-20T07:20:00.001-07:00

azıcık bir şey o.
hayalleri azıcık, istekleri azıcık.
bu bakışı bir dilim ekmeği elde etmek için atmış örneğin.
azıcık sevsen yumuşayıp kalıyor, azıcık sinirlensen hemen siniyor.
azıcık bıraksan korku içinde.

sana karşı değil.
seninle birlikte.
arkanda değil hep yanında... olmak istiyor.

fesadı yok, kini, planı programı.
kimseyle bir derdi yok.
çok istersen sevgini bile paylaşıyor sokak köpekleriyle.

öyle o. azıcık. insana benzemiyor hiç bu haliyle
insan yetinmez ki azıcık olmayla.

gel

2010-10-20T05:44:00.001-07:00

seni çağırıyoruz duymuyor musun?

katacaklarına ihtiyacımız var.
değiştireceklerine.
geliştireceklerine.
yokedeceklerine ve yeniden yaratacaklarına.
seni sevmeye, senin sevmelerine.

seni var etmeye ihtiyacımız var.
görmüyor musun?

toz

2010-10-17T06:29:00.000-07:00

toz içindeyiz.
uzanamıyoruz kendi içimizin raflarına.
bozuk paralar biriktirmişiz küçük kapların içinde
durdukları yerde azalıyorlar.
anahtarlarımız var sonra
hangi kapıyı açtığını bilemediğimiz.
dededen kalma saatlerimiz,
durmuş, bakakalmış.
hayat bilgisinden beş aldığımız karnelerimiz.
eski resimlerimiz çokça,
eskimiş mektuplarımız,
bizimkinden daha taze duygular, içlerinde.
sahipsiz kalmış nüfus cüzdanlarımız.
hüzünlü şiirlerimiz var sararmış kağıtlarda
kimin olduğu belirsiz bir hırka, dolapta
günü geçmiş ilaçlar
tedaviden kalkmış

toz içindeyiz.
herbirimiz,
o tozlardan ibaretiz.

İsmet Arasan'ın Zelenika'sı

2010-10-17T05:58:00.001-07:00

İsmet, aklının erdiği andan itibaren biriktirdiği her duyguyu, en samimi halleriyle, şiire dönüştürmüş, yayınlamış,belki de rafa kaldırmış. Çok arkadaşımın kitabı var. Hepsini çok seviyorum. Beğenmediklerimi bile seviyorum, çünkü onlar sevdiğim akılların üretimleri. Ama Zelenika başka. Zelenika'da bildiğim evlerin, bilge kadınların ve adamların, aşkın, ölümün, korkunun, yalnızlığın ve sevdiğim şarkıların kokusu var.

"İçimde biri konuşuyor anne!"
Saçmalardım öteberi
Annem gülümserdi: "Düşünüyorsun çocuk!"

mavi balıklarım

2010-10-17T05:51:00.000-07:00

ben hep çok sevdim mavi balıkları.
biriktirdim.
tozlarını aldım.
evimin baş köşesine koydum.
kızdım kaldırdım bazen.
yumuşadım onlarla yüzdüm.
derinlerde.

www.bayankus.com pişiyor:)

2010-10-12T13:35:00.000-07:00

dileklerrr

2010-10-11T16:04:00.000-07:00

www.bayankus.com

2010-10-11T08:02:00.000-07:00

hayallerin hayata geçtiği eşsiz anlar ve günler...

www.bayankus.com'un malzemesi hazırlandı.

baharatlar (bayankuşlar) tezgahın üzerinde tüm lezzetleri ve güzellikleriyle bekliyorlar.

beklettiğimiz için özür dileriz:)

beklediğinize değecek!

(fotoğraf www.bluecupcake.com'dan)

bursa

2010-10-10T09:20:00.000-07:00

gittim yine, bana önce gri soğuk ranzamı, sonra kalbimin büyümesini, sonra hüznü, sonra hayatı, sonra da gitmeyi öğreten o şehre.
tepeden baktım hep.
değişmişti.
güzelleşmişti diyemem, içini bilemedim ki kısacık zamanlarda.

tanıdık bir kaç yüz, bir kaç ses, tanıdık ve tanımadık kokular...

şehir bana ben şehre bakakaldık.

kendimi görür gibi oldum sahiden bir sokakta. telaşlı yürüyordum.
o beni görmedi ama.
iyi de oldu.

Marie Desbons

2010-10-10T09:19:00.001-07:00

yumurta çatladı

2010-10-03T05:53:00.000-07:00

Kibarlık Kavunu

2010-10-01T05:16:00.000-07:00

Yok,

Acısa söylerdim.

Rahatsız olmayın.

Söylerdim istemeseydim.

Yalan söylerdim.

İnanırdınız.

Daha da büyürdü

Hayatımdaki ağırlığınız.

Kımıldamazdım

Hissedip yer değiştirmeyin diye siz.

Uyuşurdu içimdeki her duygu.

Bir yudum su isterdi canım.

Canıma kıyardım.

Yeter ki siz hissetmeyiniz.

Hayır,

Sahiden iyiyim.

Baksanıza hala diriyim.

Ölseydim

Bilirdiniz

Belli ederdim

Kayıp düşerdiniz.

(tek bir kibarlık kavunu kalmış tabakta.

katiyen almam, onu da siz yiyiniz.)

gösteri kızı

2010-09-25T04:15:00.001-07:00

seninle bütün gece yazıştığım akşam yazmıştım.

Sanki bir sihirbazın gösteri kızıydım. Parıltılı giysilerimle gülümseyip duruyordum. Sonra sihirbaz beni bir dolaba koyup kesti gösteri olsun diye. Ama ne olduysa bilmiyorum, beni unuttu öylece. İki parçaya ayrılmış halde kalakaldım. Unuttu beni birleştirmeyi. Alkışları duy...dum. Sahne görevlilerinin temizliğini...
Kaldım burda.
Sihirbaz beni unuttu.
Ama ölmedim de...

küstüm bakışı

2010-09-16T09:34:00.001-07:00

iz-2

2010-09-14T06:00:00.001-07:00

inatçı bir leke
çıkmıyor hiçbir mucizeyle
anlar geçiyor
günler, yıllar
daha da belirginleşiyor

oysa üzerime bulaştığında
-dün gibi, bugün gibi
anımsıyorum-
söylemişti
iz bırakırım demişti
aman canım ne önemi var
yıkarım çıkar

Anında olsaydı...
Belki.

ama yıllar geçtikçe
leke eskidikçe...

iz.

2010-09-13T04:52:00.000-07:00

böyle mi olsun istemiştiniz?

görebiliyor olmayı siz mi seçtiniz?

yakışmış,

zevklisiniz.

ama..

kalbinizin kenarına taktığınız tuhaf korku

pek gitmemiş sanki

yine de siz bilirsiniz.

anımsayın

öğrendiğinizde bildiklerinizi

yirmilerinizdeydiniz.

kaçıktı keyfiniz

uçuktu fikriniz.

ama bilmek istemiştiniz.

başka seçenekler de varken...

üstelik

tüm bu karışıklık içinde

isterseniz kendinizle

başkaca bir polemiğe girmeyiniz.

ne de olsa siz,

ne kadar uzağa gitseniz de

içinize döneceksiniz.

inciloy gözüyle biz

2010-09-12T13:37:00.000-07:00

Bir minik tohumun yarattığı mucize

2010-08-12T09:26:00.001-07:00

Nes'neler ikinci sayi

2010-08-07T01:50:00.000-07:00

A newsletter design by Smilebox

biz

2010-07-31T01:31:00.000-07:00

2010-07-26T05:15:00.000-07:00

Customize your own free newsletter design

Çiçek, Çocuk ve bin yaşındaki annenin öyküsü

2010-07-17T05:08:00.000-07:00

Bu öykü çok hüzünlü. Bir öykü okusam, hüznüm dağılsa diyenler okumasınlar.
Bu öyküde, bin yaşında bir anne, yirmisindeki oğlunu geride bırakıp ölüyor.
Oğlan dayanamıyor annesinin ölümüne ve kalbi duruyor birdenbire.
Kısaca bunu diyor kelimeler.
Esas canları acıyacaklar, öykünün aslını bilenler.
Bu öykü çok hüzünlü diye onlardan saklanacak.
Hüzün iyi gelmez ki onlara, onlar da ölüverirler.
Oysa bu öykünün kalem tutanı, en çok başkalarının ölümünden ve geride kalmaktan korkar.
O yirmilerindeki oğlan gibi, kalbi birdenbire durur diye belki de...

Bir varmış, bir yokmuş insanın sevdikleri.

Öykünün başladığı o tarihlerde, daha kimseler ölmemiş, daha büyük şehirler keşfedilmemiş. Herkes yerindeymiş o vakitler. Herkes sessizce kendi demindeymiş, kimse kimsenin yaşamına savaş açmamış daha.

Bin yaşındaki anne, büyük bir gemiye toplayıp çocuklarını, uzaklara göçmeye hazırlanıyormuş. Bir sürü çocuğu varmış, ceviz ağacından sandalyeleri varmış, bir de kedi varmış bu minik kafilede. Kedinin adı, Çiçek’miş.

Daha o zaman yirmilerinde değilmiş en küçük oğlan. Belki de birlerindeymiş, kimbilir. Ablaları ve ağabeylerinin ardından, küçük elleri, küçük burnu ve küçük adımlarıyla hayatı tutmaya çalışarak, merakla koklayarak ve kendine çok büyük gelen yolları adımlayarak yürüyormuş. Çocuğun herşeyi küçükmüş, aklı dışında. Bin yaşındaki anne bunu bildiği için bir gözü yolda, bir gözü ondaymış hep.

Tam gemiye binme anında, çocuk ve Çiçek’i bağlayan ip, minik bir taş parçasına takılıp kopuvermiş. Çiçek, çocuğa şöyle bir bakmış. Ardından gidesi varmış ama, ilk kez gördüğü koca denizde dalgalar öyle büyükmüş ki, o nasıl olsa kendine bir kedi daha bulur demiş ve ortadan kaybolmuş. Çocuk “Çiçeeekk, Çiçeeekkk!” diye çok bağırmış. Ama gemi ha kalktı ha kalkacakmış, kafiledekiler küçük elleri, küçük burnu, küçük adımları ve büyük aklı sürümek zorunda kalmışlar yaşlı gözlerle.

Çocuk ilk Çiçeğini böyle yitirmiş.

Koca aklının bir yanı o bilinmeyen kıyıda, kedinin kalbinde kalmış.

Zaman geçmiş. İnsanlar da tıpkı bu minik kafile gibi sürekli yer değiştirmiş. Bu arada bin yaşındaki annenin aklında fikrinde tek şey varmış; çocuğa Çiçek’i unutturmak. Üstelik bir tek o biliyormuş, çocuğun koca aklının artık biraz daha küçük olduğunu. O yüzden en çok onu sevmiş, kimselere de belli etmemiş.

Gel zaman git zamanlara hiç aldırmaz zaman, bildiği gibi yapar.

Bir gün bu bizim göçebe ailenin kapısını, o ülkenin en sert bakışlı adamı çalmış. Sizin küçük oğlanın aklı bize lazım demiş. Bin yaşındaki anne nedense hiç inanmamış Çiçek’siz oğlunun gittiği yerde mutlu olacağına. Demiş ki, “Siz öyle sanıyorsunuz ama onun aklı Çiçek’te, Çiçek de uzaklarda. Kalan aklı size yetmez, benden söylemesi.” Ama adam öyle sert bakmış ki, boyun eğmiş olacaklara.

Bin yaşındaki anne oğlunu ilk öyle yitirmiş.

Aradan on yıllar geçmiş. Ama bu çocuğun bir özelliği daha varmış, kalan aklının bile bir çok kişiden büyük olmasının dışında. Bu çocuk büyümüyormuş, istiyormuş ki hep oyunlar oynasın. İşte bu da bin yaşındaki kadının kimselerle paylaşamadığı bir başka sırrıymış.

Ama olan olmuş, çocuk kalacağı belli çocuk sert bakışlı büyüklerin arasında uzun yıllar yaşamış.

Sonra bir gün, koluna takıp uzak ülkelerde dans eden bir kızı, evinin kapısını çalmış. Ben, demiş, Çiçek’ten sonra ilk kez birini sevdim.

Bu kız benim oyun arkadaşım olacak.

Aileyi bu yeni ülkeye getiren dalgalar o gün çıldırmış. Onları bu ülkeye getiren gemi de o gün denizin dibini boylamış. Artık dönüşsüzmüş yollar. Burasıymış son durak. Bin yaşındaki kadın, koşarak gitmiş limana, atmış kendini dalgalara. Aklında gemiyi çıkarmak varmış, battığı yerden. Liman işçileri sadece bakmışlar kadına, “Olmaz senin işin anne, boşuna takışma denizle.”

Aramış, taramış bulamamış gemisinin hayaletini bile.

Dönmüş eve boynu büyük, “Peki”demiş, “O zaman sen oyna bu kızla, ben de izin vereyim bu oyunun sürmeyeceğini bile bile...”

----------------

Öykünün arası oyun arkadaşlarının arasında, onların kimseye, hatta ölümden sonra bile anlatmama hakları olan sırlarıymış.
Bu öykünün kalem tutanı bile, ki gözlerinin görebildiğinden ne yazık ki hep daha fazla olmuştur kalbinin bilebildikleri, yazdıklarını karalamış, sırrı olduğu yerde bırakmış.

-----------------

Arada ne olduysa -onları bilmezden gelmeye karar verdik- bir gün bin yaşındaki annenin canına tak etmiş. “Hayat da ne uzun, yaşa yaşa bitmiyor. Peki ama benim hiç büyümeyen oğlum acaba şimdi nerde?” demiş. Kalkmış düşmüş yollara. Çıkınında bir parça tulum peyniri, biraz lavaş ekmeği ve haşlanmış patates varmış. Yol boyu onları en cimri anne ısırıklarıyla yemiş. Ya gittiğim yerde oğlumu aç bulursam diye düşünüyormuş. Ne az gitmiş ne de uz. Yol uzunmuş sandığından.

Oğlanın olduğu kentin ışıkları karşıdan göründüğünde, bin yaşındaki annenin de dizlerinin dermanı gitmiş.

Bir yıl gidememiş o şehre, ışıklara baka baka ve olacaklardan korka korka. Üstelik artık yiyecek de yokmuş yanında.

Bin yaşındaki anne ruhunun parıltılarını işte o bir yıl boyunca beklediği yerde yitirmiş. Sert bakışlılar geçmiş yanından, sormuş oğlum sizinle mi diye, demişler anne senin oğlun oyun oynuyor evinde biz savaşa gidiyoruz.

Doğrulmuş, olduğu yerden, ısırganlar, labadalar, ebegümeçleri toplamış koymuş çantasına, bir gayretle oğlunun yanına varmış.

Bir de ne görsün, oğlu sahiden susuzmuş, açmış.

Kadın ağlamış “Gelmeseymişim az daha büyüyecekmişsin!” diye...

Oğlan ağlamış annesinin pırıltıları düşmüş diye.

Elele tutuşup dönmüşler ilk geldikleri ülkeye.

Gemi hayaletleri dolaşıyormuş denizde. Selam bile vermemişler.

Bu yolculuk yormuş bin yaşındaki anneyi, yerinden kalkamaz olmuş. Bu yorgunluk üzmüş yirmilerdeki oğlunu, yanından ayrılmaz olmuş.

Kaç yıl yaşamışlar böyle, kimse bilmez. Zaten onların evindeki yüzlerce saat hep başkaların evindekilerden ya hızlı ya yavaş çalışırmış.

Bir gün, yirmilerdeki oğlan, bin yaşındaki annesini sabahın en erken saatinde gökleri dinlerken bulmuş.

“Ne dinliyorsun gökleri anacığım?” demiş.

Demiş ki anne; “Ben yoruldum, herkes gibi dinlenmek istiyor canım. Ama bir şey söylüyor her sabah kuşlar, sanki biraz daha biraz daha diyorlar, ben de kalıyorum. Kulaklarımı kabarttım ama duyamıyorum. Hele gelip bir de sen dinle...”

Oğlan da kabartmış küçük kalan kulaklarını.

Dinlemiş dinlemiş kuşların çığlıklarını, rengi benzi atmış. İçinden demiş sizi gidi yalancı kuşlar!

Dışından demiş “Amannn anam, sen de iyice yaşlandın, duymuyor, uyduruyorsun. Hadi gel biz seninle oyun oynayalım.”

Tam oyuna başlamışlar ki, onları birbirine bağlayan ip bir çiçeğe takılmış.
Bin yaşındaki anne oracıkta ölüvermiş.
Oğlan daha anlamadan ne olduğunu, onun da kalbi duruvermiş.
Çiçek, mırlayarak kımıldanmış yerinde.
Kuşların sesi gökyüzünde yankılanmış, duyan duymuş, duymayanlar zaten sırrı bilmeyenlermiş.

“İpi koparacak bir Çiçek! Senin zamanınla sınırlı, elleri, burnu, adımları küçük aklı büyük çocuğun yaşamı da...”

filbahri. sevgilim.

2010-05-19T07:45:00.001-07:00

didem ve nesli

2010-05-11T14:47:00.000-07:00

bazen

2010-03-28T13:04:00.000-07:00

www.thesecretofkells.com

bu yoksa o cümle mi?

2010-03-22T16:17:00.000-07:00

"Paris-Londra trenindeyim. İstanbul Hatırası çalıyor. Markiz Pastanesi'nde bunu söylemiştin. Anımsadın mı? Kisses..."

Profilde kalan duvar resimleri

2010-03-21T14:09:00.000-07:00

didem'in tohum duasıyla domates tohumları fidelendi bugün

2010-03-21T05:01:00.000-07:00

BİR ÇEKİRDEĞİN TUTMASI İÇİN BÜYÜ

İnceciğin
inceciği
çekirdek,
ufacığın
küçücüğü
çekirdek;
bal renginde
gök üzümü,
bir serçenin
bu sabah
gagasından
düşürdüğü;
güzelcik
usulcuk
gizemcik,
bilinmezin
ilk düğümü
çekirdek;
bak seninle
bir düşü
gömüyorum
toprağa,
bir dileğin
yüksüğünü
toprağa,
yaz göğünden
sarkan gülü
güz göğünden
yağan külü
toprağa,
testisini
bulutun,
tütsüsünü
umudun,
bir ışığı
bir gülüşü
toprağa,
gölgesinde
şu kocaman
kavağın,
bu büyüyü
söylerken
örtüyorum
üstünü,
yüreğimi
yanına
koydum işte
sevin diye
üşüdün mü
ısın diye.

Tezce büyü
çekirdek !

periler gelin beni bulun bu gece

2010-03-16T16:22:00.001-07:00

yeni bir perili hareket

2010-03-16T16:06:00.000-07:00

dilek

2010-03-15T14:07:00.000-07:00

gördüğüm en büyük yıldız bu gece kaydı.
hızla yol alan kocaman bir alev topu

gözyaşlarımızı bitti mi sandın?

2010-03-15T05:42:00.000-07:00

neslihan
tanıklık gerekirse bir gün
tek tanık var.
tamamına.

murathan
eskiden ezbere bildiğim ama şimdi unuttuğum şiirleri anımsatıyorsun bana ✿ öpüyorum kanatlarından

gençlik

2010-03-14T05:04:00.000-07:00

bir köy dolusu insan, mahkumuz genç kalmaya.
bedenlerimiz yüreğimize ayak uyduracak çaresi yok.
yorulacak ama peşinden koşacağız ruhlarımızın.
mahkumuz bir köy dolusu genç insan olarak burada, bu ayçiçeği memleketinde sonsuza dek yaşamaya.

oynaks

2010-03-13T04:23:00.000-08:00

cumarSesi'm

2010-03-13T04:18:00.000-08:00

Bana gelmelerinin daima bir nedeni var. Toplamıyorum toplanıyorlar. Onlar olmadan mutsuzum. O yüzden bir yerlerde kalamamam...

ayçiçeklerinin öncesi trakyanın veda karı

2010-03-06T06:19:00.000-08:00

burada mı doğdum ben, burada mı attım ilk adımımı
bu ağaç mıydım ben yoksa
onun bir dalı mıydım?
ne bağladı beni kışın karla, sonra ayçiçekleriyle örtülü bu uçsuz bucaksız topraklara?
burası mı sonsuza karışacağım yer?

Didem

2010-02-27T05:35:00.000-08:00

üflüyor, dağıtıyor, dilek tutuyor, bırakmıyor.
bırakmıyor.
canım karıncam.

Aşk'ın bin türlü hali:)

2010-02-14T03:30:00.001-08:00

Kalabalık benim kalbim. Bin çeşit sevgilim var. En büyük aşkımla birlikte uyuyorum o ayrı. Ama diğerlerini unutmam. Annem, babam, Murathan. Bir Sıla dolusu sevgilim. 4 ayaklı sevgililerim. Baharda çiçek açan sevgililerim. Pencereme konup duran sevgililerim. Gökten beyaz beyaz yağan sevgililerim. Eski dost sevgililerim.... Peri sevgililerim. Bir kütüphane dolusu kağıttan-sözcüklerden sevgilim. İlk sevgilim Salih Amcam. Hücrelerini çivi çakar gibi bana geçirmiş sevgilim Babaannem.
Sevgiler hepinize.

Şum - Şşşş - Alinin Ellerinde benim 20 yaş seslerim...

2010-02-13T05:24:00.000-08:00

peri yılında ilerlerken...

2010-02-06T14:28:00.000-08:00

yıllara isim verip, verdiğim isimlerin peşinden bir yıl boyunca koşmayı da seviyorum.

en sevdiğim şeyler

2010-02-06T14:13:00.000-08:00

insanlar değil şeyler sadece.
insan dışı olan şeyler.
alfa ve noni de değil.
onlar herşey. bunlar şey.

- Banyo yapıp temiz nevresimli bir yatakta bir gece önce heyecan içinde bıraktığım kitabı okumaya başlamak.
- Alinin yaptığı patatesli yumurtayı yemek.
- Her nerede olursam olayım Sıla'ya dönmek.
- Hiç sorunsuz bir sabahta, bilgisayarımın başına oturup gazeteleri ve facebook'u karıştırmak.
- Google'da kendimle ilgili bilmediğim bir şey bulmak.
- Suyun altında yüzmek.
- Penceremde değişik bir kuş görmek.
- Basılmamış kara basmak.
- Çok sevdiğim bir filmi 1000. kez izlemek.
- Ekmeğin içine tere ve peynir koyup yemek.
- Kuzinede közlenmiş patatesin içine tereyağ koyup kapağını kapamak.
- Altan amcalar geldiğinde onlara gidip gidip şımarmak.
- Uykudan önce hayal kurmak.
- Baharda papatya toplamaya çıkmak.
- Ormanda kuzukulağı aramak.
- Babaannemin ölürken taktığı başörtüsünü koklamak. (vakumlu torbada durduğu için hala biraz koku var.)
- Eski fotoğraflara bakmak, eski yazıları okumak, eski sandıkları açmak.
- Yaprakların tamamının döküldüğü hafta ormanda yürümek. (çooook kalın bir halıda yürür gibi)
- Evin temizlendiği günün ertesi sabahı uyanıp aşağı inmek.
- Annemin ördüğü renkli battaniye.
- Toplayıp durduğum periler.
- Balinalar.
- Denizfenerleri.
- Cam mavi balıklarım.
- Keçeden bir şeyler yapmak.
- Tahtakale'de serserilik etmek.
- Yeni sözleşme yapmak.
- Dergilerimin her yeni sayısını elime almak.
- Internette sevdiğim çizgiler, bloglar keşfetmek.
- Bir tema seçip o temayla ilgili herşeyi toplamaya çalışmak.
- Didem'den gelen mailler.
- Yaz geceleri bahçemin her yanında mumlar yakmak.
- Bir hediye paketini açmak.
- Çok özenerek sectiğim bir hediye paketinin yanımda açılması.
- Sıla'da, kapıyı çalıp girebileceğim, yemek yiyebileceğim hatta yatıp uyuyabileceğim onlarca evim olmasının verdiği garip güven hissi.
- İlk karın heyecanı.
- Ali ile sedire yatıp takip ettiğimiz bir dizinin yeni bölümü başlarken onun ayva soymaya başlaması.
- Tchibo'ya gitmek.
- Blogum.
- Eski bir oyuncağıma rastlamak.

aklima gelenler bunlar. geldikçe yazarım.

öpüşme günü

2010-02-01T17:01:00.000-08:00

biz böyle kalacağız

2010-01-31T14:27:00.001-08:00

peri kardeşimin doğum günü...

2010-01-26T00:49:00.000-08:00

didem canım.
bana hep iyi gelenim.
iyi ki doğdun yine:)
iyi ki benim yakınımda doğdun:)

ama en ötede MM...

2010-01-21T13:11:00.000-08:00

biraz ötesinde de grace...

2010-01-21T13:10:00.000-08:00

güzel ötesinde Ava...

2010-01-21T13:09:00.000-08:00

pazartesi görüntüleri

2010-01-18T00:43:00.000-08:00

Sırılsıklam heryer.
Kuşlar için hazırladığım ekmekler Noni'nin göz hapsinde.
Kuşlar sırılsıklam, onlar da göz hapsinde.
Engel olunamayan döngülerden biri.
Alfa'ya Noni'yi sevmeyi öğretebildim. En azından katlanmayı.
Ama Noni'ye hiçbir şey öğretemiyorum.
O ise bana her gün bir şey...

Kayısı'nın dallarında tedirgin ve telaşlı bekleşiyorlar.
Küçücük bir ekmek parçası kapabilmek için.

Küçücük bir ekmek parçası kapabilmek için şu anda, tam şu anda dünyanın kaç yerinde kaç kuş ve kaç çocuk bekleşiyorlar?

Kalbim ağrıyor çok.

kardanadam

2010-01-14T12:56:00.001-08:00

kar bekliyorum, oysa ısınıyor gereksiz yere gezegen...

2010-01-11T10:24:00.000-08:00

http://enchanteddreamstutorials.blogspot.com'dan aldım, ne güzel blog:)

aşkın her hali nasıl güzel...

2010-01-08T14:42:00.001-08:00

mantarlar benim köyümün mantarları...
papatyalar da...
aşk.

romantik tik tik tik

2010-01-06T14:08:00.000-08:00

http://lacegrl130.wordpress.com
keşfe devam.

hina by Brittney Lee

2010-01-04T10:42:00.000-08:00

Brittney Lee'yi keşfettim.
http://britsketch.blogspot.com

yine kıskandım.

kar-ışım 2010

2010-01-03T14:46:00.000-08:00

yağdı yine... örttü herşeyi. 2009'un tüm sıkıntısını örttü.
karşımda kayısı dallarından bana bakıyor.
kar perisi...
çok güzel...

2010 kendi ismini aylar önce koydu: Peri Yılı

2010-01-03T04:24:00.001-08:00

yeni yılda yeni çizgiler

2010-01-02T14:25:00.000-08:00

dolu dolu bir ilk iki günden sonra, masamın yeni yerinde, ışığımın yeni halinde yine mutluluk verici "şeyler" arıyorum.
tahtadan kağıttan falan...
Little Whispers
Berni Parker ile tanıştım.
Çok güzel, bu yıl yapacağım her şeye uygun:)
ihtiyacım olan çizgiler bunlar.
www.berniparkerdesigns.com

hareketleniyor herşey yavaş yavaş...

2009-12-28T02:44:00.000-08:00

kendime ait bir peri evim var:)))

2009-12-22T06:50:00.000-08:00

Bülent yaptı:)))))))
Inanamıyorummmm:)))

bakmalar denizi

2009-12-21T05:37:00.000-08:00

Bakmalar görüyorum bütün gün türlü bakmalar
pencere bakması, sabahlar bakması, yeşil otlar bakması
Hepsi de beni buluyorlar, hepsi de bir yağmur uysallığında
Gördüm suyun ki yumuşak, gördüm ağacınki katı
Gördüm ama şey, gördüm ama nasıl, gördüm ama bu kadar göz
Aynı gözler denizi, aynı bir o kadar canlı
...
...
...
Edip Cansever

mutluluk veren resimler

2009-12-20T05:40:00.001-08:00

Free Photos Angels Fairies Mermaids Gothic Photos Glitter Graphics
http://www.animation-digital-photos-posters.blogspot.com/

peri evinde bir cumartesi akşamı daha

2009-12-20T04:17:00.000-08:00